بهار بعد زمستان را هرگز باور نخواهم داشت

روزی که احساسم خواهد گفت

غرورت را بر زمین بگذار

دستهای امیدت را بردار

و بر خاک تنهایی زانو بزن

آن روز خواهد ایستاد

با افتادن من از پای

قامت زیبای عشق

برایت گفته ام

بشنو صدای نسیم را

چشمایت را باز کن

ببین رنگ احساسم را

نمی بینی و نمی شنوی

بخوان صفحاتی را که با خون دل  با اشک چشم

 با رنگ احساس برایت نوشته ام

هر چند..... می دانم

چشمهایی که اشکهایم را ندید

هر گز رنگ احساس را نخواهد دید  اما

باز می نویسم برایت

 شاید روزی نه همین نزدیکی

چشمهایت را گشودی

شاید : روزی تو هم مثل من به دنبال احساس گم شده ای

 شهر بی احساس قلبت را جستجو کردی