چقد سخته تو چشایی کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید

و بجاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی

و بجای اینکه لبریز کینه و نفرت چی حس کنی که هنوزم دوسش داری.

چقد سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار

غرورش همه ی وجودت له شده.

چقد سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی ولی وقتی دیدیش هیچی بجز سلام نتونی بهش بگی.

چقد سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری.

چقد سخته وقتی ازت میپرسه "ناراحت شدی؟" اشک از چشات بریزه و بگی اشکال نداره.

چقد سخته وقتی نمیتونی بهش بگی چقدر عاشقشی اما اون از دوست داشتن عشقش بهت میگه.

چقد سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزاربار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی

گل من باغچه نو مبارک.